Marslı

Hayal gücü olduğuna inanmak istemedim. Nasıl olabilir ki? Bu kadar detay bu kadar spesifik özellik, bu kadar element kullanılarak yapılan o kadar iş…

Özel kıyafetleriniz dışında başka hiç bir şekilde nefes alamadığınızı düşünün… sınırlı sayıda yiyeceğiniz ve limitli suyunuz var… Ve uzayda, Marsta tek başınasınız…

Benim için inanılmaz klostrofobik bir ortam olsa da, sonunu merak etmeden yapamadım. Son sayfaya kadar her anda Mark Watney ile aynı duyguları yaşadım. Kalbim sıkıştı, bende nefes alamadım. Kendimi onun yerine koydum ve azmine hayran kaldım.

Ne denir bilmiyorum ki? Bu nasıl bir hayal gücü… Filmini izlemedim , kitapları okumayı daha çok seviyorum ve bazen filmler tam anlamıyla hayal kırıklığı yaşatabiliyor. Ama filmini izleyenler de dediklerine göre  aynı etkiyi yaşamışlar (ben onların yalancısıyım 🙂 )

Nutkum tutuldu, nefesim kesildi….

Okuyun 🙂

marsli_2