Yaşlı Adam ve Deniz

Küçükken filmini izlediğimi hayal meyal hatırlıyorum Yaşlı Adam ve Deniz’in. Kitabı aldığımda ve okumaya başladığımda farkettim. Filmini izlerken de etkilenmiştim kitabı okurken de. Hatta filmin son sahnesi hala hafızamda; büyük yeşile çalan bir balık iskeleti…

Yaşlı Adam ve Deniz aslında vazgeçmemeyi öyle somut bir şekilde tanımlıyor ki, insan okudukça daha güçlü hissediyor kendini; “Tek başına yaşlı bir adam bile vazgeçmiyorsa ben neden vaz geçeyim ki?”

Her Hemingway kitabında olduğu gibi yine anlatım sade, hikaye okuyucuyu yakalıyor ve sonunu bilmenize rağmen aslında olayın gelişmesindeki detayları hakkında merak uyandırıyor.

Okumanızı ve hiç bir zaman vazgeçmemenizi dilerim…